Vücudumuzla dış ortam arasında sürekli bir oksijen-karbondioksit değişimi vardır. Nefes alırken (inspirasyon) oksijen, nefes verirken (ekspirasyon) karbondioksit kullanırız. Ama bu demek değildir ekspirasyon esnasında sadece karbondioksit vericez. İstirahat halinde expire ettiğimiz nefeste oksijen miktarı daha fazladır. Eğer böyle olmasaydı suni solunum yaptığımız bir ilk yardım esnasında hastayı yaşamda tutmak yerine eks ederdik. İnspire ettiğimiz havayı burnumuzdan almamız tavsiye olunur çünkü soluduğumuz havanın mikroplardan arınarak ve ısınarak akciğerlerimize(pulmo) gitmesi daha sağlıklı olacaktır. Bunu sağlayanda burnumuzdaki kıllar ve mukustur. Mikroplar ve tozlar mukus tarafından tutulur. Akciğerlerimizde hava değişimi alveoller ve kapiller arası bazal zar arasında olur.Alveoller hava kesecikleridir. Soluduğumuz havadaki oksijen alveollere gelir ve burda kan ile oksşjen karbondioksit değişimi sağlanır. Bu değişim parsiyel basıncın kontrolündedir.

Bu Makale 746 Kere Okundu.